Małgorzata Gębala
KLASY SZKOŁY PONADGIMNAZJALNEJ
ŚWIĘTYCH OBCOWANIE- DUCHOWA ŁĄCZNOŚĆ KOŚCIOŁA PIELGRZYMUJĄCEGO, CIERPIĄCEGO I CHWALEBNEGO
Katecheza przeznaczona na 2 jednostki lekcyjne.
Cele wiodące: zrozumienie czym jest śmierć dla człowieka, czym jest sąd szczegółowy i ostateczny, czym jest koniec świata, czym jest świętych obcowanie, czym są odpusty: całkowite i cząstkowe, dlaczego zmarli tak bardzo potrzebują naszej modlitwy, dlaczego modlimy się za a nie do świętych, czym się różni odkupienie od zbawienia, co znaczą słowa Credo: „[Chrystus] zstąpił do piekieł”, „świętych obcowanie”, „ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”, co to znaczy, że Jezus swą męką, śmiercią i zmartwychwstaniem otworzył nam drogę do nieba, kim jest św., jaka jest różnica między św. a bł., czym jest niebo, czyściec i piekło, kto może zostać św., jak należy się dobrze przygotować na czas śmierci, co robić, by kiedyś być w niebie, zapoznanie się z terminami: „Kościół pielgrzymujący”, „Kościół cierpiący”, „Kościół chwalebny”, „paruzja”, „kanon rzymski”, przypomnienie znaczenia J 3,16, kiedy obchodzi się uroczystość wszystkich św. i wspomnienie wszystkich zmarłych, nauka wypełniania wypominkowych kartek.
Wiedza: uczeń wie czym jest śmierć dla człowieka, jest sąd szczegółowy i ostateczny, koniec świata, świętych obcowanie, czym są odpusty: całkowitei cząstkowe, dlaczego zmarli tak bardzo potrzebują naszej modlitwy, dlaczego modlimy się za a nie do świętych, czym się różni odkupienie od zbawienia, co znaczą słowa Credo: „[Chrystus] zstąpił do piekieł”, „świętych obcowanie”, „ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”, terminy: „paruzja”, „Kościół pielgrzymujący”, „Kościół cierpiący”, „Kościół chwalebny”, „kanon rzymski”', co to znaczy, że Jezus swą męką, śmiercią i zmartwychwstaniem otworzył nam drogę do nieba, kim jest św., jaka jest różnica między św. a bł., co to jest kanon rzymski, czym jest niebo, czyściec i piekło, kto może zostaćśw., jak należy się dobrze przygotować na czas śmierci, co robić, by kiedyś być w niebie, przypomnienie znaczenia J 3,16, kiedy obchodzi się uroczystość wszystkich św. i wspomnienie wszystkich zmarłych, jak się wypełnia wypominkowe kartki.
Umiejętności: uczeń umie wyjaśnić czym jest śmierć dla człowieka, jest sąd szczegółowy i ostateczny, koniec świata, świętych obcowanie, czym są odpusty: całkowite i cząstkowe, dlaczego zmarli tak bardzo potrzebują naszej modlitwy, dlaczego modlimy się za a nie do świętych, czym się różni odkupienie od zbawienia, co znaczą słowa Credo: „[Chrystus] zstąpił do piekieł”, „świętych obcowanie”, „ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”, co to znaczy, że Jezus swą męką, śmiercią i zmartwychwstaniem otworzył nam drogę do nieba, kim jest św., jaka jest różnica między św. a bł., czym jest niebo, czyściec i piekło, kto może zostać św., jak należy się dobrze przygotować na czas śmierci, co robić, by kiedyś być w niebie, znaczenie J 3,16, kiedy obchodzi się uroczystość wszystkich św. i wspomnienie wszystkich zmarłych, umiewypełnić wypominkowe kartki, posługiwać się i wyjaśnić znaczenie terminów: „paruzja”, „Kościół pielgrzymujący”, „Kościół cierpiący”, „Kościół chwalebny”.
Postawy: modlitwa za zmarłych, odprawianie odpustów, szacunek dla cmentarzy, pamięć o zmarłych, ofiarowywanie za zmarłych Komunii św., dobrych uczynków, dzieł pokutnych, wypominków, modlitwa za wstawiennictwem św., zwłaszcza patronów, wdzięczność Bogu Ojcu za dar odkupienia dokonany w Synu Bożym, modlitwa o swoje uświęcenie, modlitwa o przyszłe życie z Bogiem, naśladowanie św. i bł., odpowiednie przygotowanie na czas śmierci.
Metody i formy pracy — procedury osiągania celów: praca z Biblią, praca z plakatami, praca z piosenką, odczytanieopowiadań, nauka składania wypominków, rys. schematów,odczytanie fragmentu książki.
Środki dydaktyczne: Biblia, „Życie po życiu”, Raymond A. Moody, Warszawa 1979, opowiadanie: „Sąd ostateczny”, w: „Czy jest tam ktoś?”, B. Ferrero, Warszawa 1996, s.59, opowiadanie: „Królewski błazen”, w: „40 opowiadań na pustyni”, B. Ferrero, Warszawa 1997, s.38, opowiadanie: „Tajemnica raju”, w: „Ważna róża”, B. Ferrero, Warszawa 1998, s.31-32, opowiadanie: „Lazurowa grota”, w: „ Śpiew świerszcza polnego” ,B. Ferrero, Warszawa 1997, s.34-35, opowiadanie: „Utrzymać się na powierzchni”, w: „Kółka na wodzie”,B. Ferrero, Warszawa 2997, s.33, opowiadanie: „Wielki wąwóz”, w: „Kółka na wodzie”, B. Ferrero, Warszawa 1997, s.62-63, opowiadanie: „Ostatnie miejsce”, w: „Zna to tylko wiatr”, B. Ferrero, Warszawa 1997, s.37-38,opowiadanie: „Czyste ręce”, w: „Kółka na wodzie”, B. Ferrero, Warszawa 1997, s.29, magnetofon, piosenka: „Święty, święty uśmiechnięty” z kasety: „A go go, a go go” Arki Noego i jejkserokopie dla każdego ucznia, „Czy ty mnie kochasz?”, Mariarosa Guerrini Osa, Lublin 1997, s.47, 54-56 i kserokopie tych stron dla każdego ucznia, kartki na wypominki dla każdego ucznia, obrazki z wizerunkami św. i bł. w ilości odpowiadającej liczbie uczniów w kl. z uwzględnieniem tego, by każdy przedstawiał inną osobę, kserokopie artykułu: „Droga na ołtarze” (Gość Niedzielny/ 3 II 2002, s.3-6) dla każdego ucznia, opowiadanie: „W sam raz”, w: „Zdać się na Boga”, Z. Trzaskowski, Kielce 1994,t. III, s.76-77, opowiadanie: „Próg nadziei”, w: „Zdać się na Boga”, Z. Trzaskowski, Kielce 1994, t. III, s.76-77, kserokopie krzyżówki z hasłem: „święci” dla każdego ucznia, kserokopia opowiadania: „Bez trwogi”, w: „Zdać się na Boga”, Z. Trzaskowski, Kielce 1994, t.III, s.160 dla każdego ucznia.
Korelacje: z przedmiotami: ze sztuką- śpiew piosenki;ze ścieżkami edukacyjnymi: ze ścieżką czytelniczą i medialną- zachęta do przeczytaniaksiążki.
WPROWADZENIE
Wspólna modlitwa za wszystkich zmarłych: „Wieczny odpoczynek...”.
Odczytanie opowiadania: „Próg nadziei”.
K.: Słyszeliście na pewno o książce: „Życie po życiu” Raymonda A. Moody.
K. prezentuje powyższą książkę. Prosi jednego z uczniów o odczytanie jej fragmentu wybranego wcześniej wg własnego uznania.
K. zachęca też do przeczytania tej książki.
K. pyta: - Co jest głównym tematem tej książki?
/życie ludzkie nie kończy się w chwili śmierci ciała/
K. pyta: -Czym jest śmierć?
/oddzielenie duszy od ciała, przejście do innego życia, utrwalenie na zawsze stanu duszy/
K.: Po śmierci ciała czeka nas sąd szczegółowy. Chrystus przypomni nam wszystkie
nasze uczynki.
K.: Od tego jak przeżyliśmy doczesne życie będzie zależała nasza wieczność, to, czy spędzimy ją pełni miłości i radości w niebie, czy cierpiąc na zawsze w piekle. Po śmierci naszego ciała będziemy żyć jako dusze do czasu paruzji- powtórnego przyjścia Jezusa na ziemię w chwale tak jak kiedyś w chwale wstępował do nieba.
Wtedy to zmartwychwstaniemy i Chrystus da nam nowe, doskonałe, piękne, idealne ciała, które nie będą się „psuć”, nie będą chorować, nie będą się starzeć, ani nie będą umierać; w tych odmienionych ciałach na odnowionej ziemi będziemy wiecznie w radości i szczęściu żyć z Bogiem jeśli oczywiście zasłużyliśmy sobie doczesnym życiem na niebo. Koniec świata nie jest unicestwieniem wszystkiego a sądem ostatecznego rozdzielenia dobrych i złych. Wiarę w to wyznajemy w Credo: „Wierzę w (...) ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”.
Zapis notatki w formie schematu, którego znaczenie objaśnia K.:
PODANIE PRAWDY
K.: Powiedzieliśmy, że śmierć na zawsze utrwala stan duszy. Powiedzieliśmy też, że z
czyśćca na pewno dostanie się do nieba. I to jest prawda.
K. pyta: -Jak zatem z czyśćca dostać się do nieba skoro człowiek nie może już nic
zrobić dla własnego zbawienia?
/potrzebna jest modlitwa ludzi żyjących na ziemi/
Zapis notatki w formie schematu, którego znaczenie objaśnia K.:
świętych obcowanie
K. wyjaśnia tak często poruszane przez uczniów problemy:
-człowiek po śmierci nie może zostać aniołem,
-nie modlimy się za ale do św.,
-Bóg wg własnej woli, która może być dla nas niezrozumiała, spełnia nasze prośby zanoszone za wstawiennictwem św., każdą modlitwę słyszy, ale nie na każdą musi odpowiedzieć: „tak”, bo nie jest „maszynką do spełniania życzeń” i wie lepiej od nas czego nam trzeba.
Zapis tematu: Świętych obcowanie- duchowa łączność Kościoła pielgrzymującego, cierpiącego i chwalebnego.
K. pyta: -W jakiej modlitwie wyznajemy naszą wiarę w świętych obcowanie?
/Credo: „Wierzę w (...) świętych obcowanie...”/
Zapis współrzędnych i odczytanie J 3,16.
K. pyta: -Dlaczego Syn Boży stał się człowiekiem?
/by nas odkupić- dać możliwość zbawienia- życia z Bogiem po śmierci/
K.: Chrystus odkupił wszystkich ludzi; tych, którzy żyli przed Nim, w Jego czasach ziemskich i tych żyjących po Nim. Ci, którzy żyli przed Nim a byli dobrzy, sprawiedliwi, przestrzegali Dekalogu wpisanego w serce każdego człowieka i zasługiwali na życie wieczne z Bogiem, też nie mogli go dostąpić. Grzech pierworodny pierwszych ludzi zamknął wszystkim ludziom drogę do nieba, zerwał przyjaźń między ludźmi a Bogiem. Niebo było zamknięte dla wszystkich ludzi. Ci, którzy zasługiwali na niebo, czekali po śmierci w otchłani- piekłach. W Credo mówimy: „[Chrystus] zstąpił do piekieł”; nie mylić z piekłem. Kiedy Jego ciało leżało w grobie, Jego dusza poszła ogłosić ludziom czekającym w otchłani, że od tej chwili mogą być w niebie. Chrystus swą męką, śmiercią i zmartwychwstaniem otworzył ludziom niebo. Odkupił nas- dał możliwość zbawienia- życia z Bogiem po śmierci.
POGŁĘBIENIE
K. pyta: -Kim jest święty?
/człowiek żyjący po śmierci z Bogiem/
K. wyjaśnia różnicę między św. a błogosławionym.
K. pyta: -Jakich świętych i błogosławionych znacie?
K.: Kolejni papieże ogłaszają co jakiś czas po zbadaniu doczesnego życia jakiegoś ze ogłaszają go świętym, tzn., że co do takiej osoby mamy pewność, iż jest w niebie.
Spis tych świętych jest zamieszczony tzw. kanonie rzymskim. Ale prócz tych świętych jest jeszcze wiele innych nie znanych nam z imienia, o których nikt nie słyszał, bo za życia doczesnego byli cisi, nie znani przez innych, nie było o nich głośno.
Rozdanie uczniom kserokopii artykułu: „Droga na ołtarze”, który K. poleca przeczytać w domu.
K.: Każdy z nas ma w niebie swojego patrona, tzn. świętego opiekuna, którego imię nosi. Wybrali go dla nas nasi rodzice kiedy na chrzcie z ich woli kapłan nadał nam imię tego świętego, który stał się wtedy naszym duchowym opiekunem. Jeśli ktoś ma 2 imiona, tzn., że ma 2 patronów.
Chwila refleksji- uczniowie w ciszy własnych serc odpowiadają sobie na postawione przez K. pytanie: - Kiedy ostatnio modliłem się do swojego patrona/patronów?
K. pyta: -Kiedy obchodzi się uroczystość wszystkich, którzy żyją po śmierci z Bogiem?
/1 XI/
Zapis notatki: Uroczystość wszystkich świętych obchodzimy 1 listopada.
K.: Swoje imieniny obchodzimy wtedy, gdy w kalendarzu wymieniony jest nasz patron a nasz św. Patron jest wymieniony tego dnia w kalendarzu kiedy zmarł- „narodził się dla nieba”. Ponieważ 1 listopada jest święto wszystkich naszych patronów- wszystkich ludzi świętych, możemy powiedzieć, że tego dnia każdy z nas ma imieniny.
K. pyta: -Czym jest niebo?
/stan wiecznej radości z przebywania z Bogiem, który nas kocha/
-Kto może zostać świętym?
/każdy/
Odczytanie opowiadania: „Sąd ostateczny”.
Rozdanie uczniom kserokopii 47 str. książki: „Czy ty mnie kochasz?” do wklejenia do zeszytów.
Odczytanie opowiadania: „Królewski błazen”.
K. pyta: -Czego uczy nas to opowiadanie?
Odczytanie opowiadań: „Wielki wąwóz”, „W sam raz” i „Lazurowa grota”.
Rozdanie uczniom kserokopii str. 54-56 książki: „Czy ty mnie kochasz?” do wklejenia do zeszytów.
K. pyta: -Jak należy się mądrze przygotować na moment śmierci?
-Jakie warunki należy spełnić by móc być w niebie?
Odczytanie opowiadań: „Czyste ręce” i „Ostatnie miejsce”.
K. pyta: -Czego uczą nas te opowiadania?
/nie wystarczy nie czynić zła by osiągnąć niebo; trzeba czynić dobro/
K. pyta: -Czym jest czyściec?
/stan cierpienia wynikający z tymczasowego pozbawienia się bliskości Boga/
-Co jeszcze oprócz modlitwy możemy ofiarować za zmarłych w czyśćcu , by pomóc im przejść do nieba?
/odpusty, Ofiarę eucharystyczną, wypominki, dzieła pokutne, jałmużnę, Komunię św., dobre uczynki, pamięć o nich wyrażaną w zapaleniu znicza i złożeniu kwiatów na ich grobach, szacunek dla cmentarzy/
K. w rozmowie z uczniami omawia powyższe dzieła.
Prezentacja wypominkowej kartki.
K. pyta: -Kiedy obchodzimy wspomnienie tych, którzy w czyśćcu oczekują na niebo?
/2 XI/
Zapis notatki: Wspomnienie wszystkich zmarłych obchodzimy 2 listopada.
K. pyta: - Co możemy zrobić dla zmarłych?
/modlitwa, nawiedzenie cmentarza, złożenie na grobie kwiatów, zapalenie zniczy, ofiarowanie dobrych uczynków, ofiarowanie odpustu, Komunia św., intencja Mszy św., pamięć/
K. pyta: -Czym jest piekło?
/stan cierpienia wynikający z pozbawienia się na zawsze bliskości Boga/
Odczytanie opowiadania: „Tajemnica raju”.
Odczytanie opowiadania: „Utrzymać się na powierzchni”.
ZASTOSOWANIE
Rozdanie uczniom kartek wypominkowych, na których wpisują imiona swych bliskich zmarłych. Następnie K. zbiera kartki i informuje uczniów, że przekaże ks. z kościoła parafialnego, by odczytał je w trakcie wypominków w kościele.
Każdy uczeń po kolei losuje jeden obrazek z wizerunkiem św., który będzie jego „dodatkowym” patronem na listopad; w tym czasie ma się również zapoznać z jego życiorysem. (Posiadane przez uczniów wiadomości o tych św. K. sprawdza i ocenia pod koniec XI.)
Odczytanie opowiadania: „Bez trwogi”.
Rozdanie uczniom kserokopii opowiadania: „Bez trwogi”.
Modlitwa:
1. Wspólne odczytanie słów modlitwy bohatera opowiadania: „Bez trwogi”.
2. K. prosi, by każdy uczeń przez chwilę pomyślał w jakiej intencji chce prosić o wstawiennictwo św., którego imię nosi. Następnie prosi, by każdy jednocześnie wymienił swoje imię a zarazem swego patrona po czym wszyscy dopowiadają: módl się za nami.
POWTÓRZENIE
Rozdanie uczniom krzyżówki z hasłem: „święci” do rozwiązania. K. ocenia pracę ucznia, który jako pierwszy poprawnie rozwiązał krzyżówkę.
ZAKOŃCZENIE
Zapis jednej z podanych niżej propozycji prac domowych:
1. Napiszę kim jest św. a bł.
2. Napiszę czym różnią się między sobą święta obchodzone 1 i 2 XI.
3. Wypiszę znanych mi świętych i błogosławionych.
4. Napiszę kto może zostać św. i co trzeba czynić, by osiągnąć świętość.
5. Napiszę co znaczą słowa Credo: „[Chrystus] zstąpił do piekieł”.
6. Nauczę się na pamięć J 3,16.
7. Napiszę dlaczego tak ważna jest modlitwa za zmarłych.
8. Napiszę co znaczą słowa Credo: „Wierzę w (...) ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny...”
9. Napiszę jaki związek ma dzień moich imienin z moim patronem.
10. Napiszę dlaczego 1 XI mogę nazwać dniem swoich imienin.
11. Podczas dzisiejszego wieczornego pacierza odpowiem sobie na pytanie: Gdybym musiał w tej chwili umrzeć, co czekałoby mnie po śmierci: niebo, czyściec, a może piekło? Zastanowię się co powinienem zmienić w swym życiu. Napiszę kiedy jest się dobrze przygotowanym na czas śmierci.
12. Napiszę czym jest śmierć.
*(dla chętnych uczniów na ocenę celującą) Zapiszę życiorys mojego patrona.
opr. aw/aw
Copyright © by Małgorzata Gębala
 wyślij znajomym |
|
|
nowoczesne nauczanie (pozdrawiam, 2006-11-01 07:22:04)
