słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


L'Osservatore Romano: Medycyna zmaskulinizowana?

Lucetta Scaraffia

Badania prawie nieznane



Giovannella Baggio zaangażowała się w działalność w Agesci (Associazione Guide e Scout Cattolici Italiani), gdzie zajmowała stanowisko przewodniczącej komitetu centralnego (1980-1985) i najwyższą we włoskim świecie harcerskim pozycję naczelnika (1996-1999). Agesci jest organizacją wychowawczą dla chłopców i dziewcząt, którą cechuje diarchia wszystkich szczebli kierowniczych: od kierowników po wszystkie stanowiska na szczeblu prowincji, regionu i kraju. I być może właśnie to doświadczenie, wyniesione z organizacji i męskiej, i żeńskiej, przyczyniło się do jej zainteresowania się naukami medycznymi i farmakologicznymi, uwzględniającymi różnicę płci. Jest to pole, które, jak sama opowiada, jeszcze parę lat temu było prawie niezbadane: «Do niedawna w medycynie była istna otchłań niezbadanych tematów: zupełnie tak jakby ta nauka nie wyszła poza lata pięćdziesiąte. Odkryć ostatnich pięćdziesięciu lat dokonano w medycynie dzięki pracom naukowym, które pomijały osoby rodzaju żeńskiego. Musimy zatem zacząć na nowo studiować różnice płci na wszystkich polach: od anatomii po fizjologię, od kliniki po farmaceutykę. Lecz na to potrzebne są duże fundusze i trzeba się liczyć z minimalną współpracą międzynarodowych koncernów farmaceutycznych, które są przerażone, że zrozumie się, iż ich produkty — testowane głównie na mężczyznach — mogą zostać uznane za bezużyteczne przez drugą połowę populacji, kobiety».

Profesor zwyczajny od roku 1995, szef pierwszej i jedynej katedry medycyny gender od roku 2013, ordynator w Padwie, Giovannella Baggio jako pierwsza we Włoszech zorganizowała kongres poświęcony tej «światowej hańbie» medycyny i założyła krajowy ośrodek badawczy zdrowia i medycyny gender «która nie jest nową specjalnością, lecz nowym wymiarem medycyny, badającym wpływ obu płci na fizjologię, fizjopatologię i patologię ludzką». Dzisiaj wiemy, że mężczyźni i kobiety wymagają odmiennego leczenia— twierdzi — «stwierdziliśmy mrożącą krew w żyłach sytuację, zwłaszcza w kardiologii». Jakiś przykład? Podczas, gdy w ostatnich trzydziestu latach śmiertelność w schorzeniach sercowo-naczyniowych mężczyzn spadła o 40%, w przypadku kobiet, przy jednakowej prewencji, spadła o zaledwie 3-4% (ale w Stanach Zjednoczonych o 20%). W pierwszych miesiącach po zawale prawdopodobieństwo zgonu wynosi 26% dla kobiet, ale tylko 11% dla mężczyzn. Różnic jest wiele, na przykład w prewencji początkowej aspiryna nie jest użyteczna przy zapobieganiu zawałowi u kobiet, a cukrzyca jest trzy razy bardziej niebezpieczna dla kobiet niż dla mężczyzn. Zmienia się nawet symptomatologia ataku sercowego (u kobiet prezentuje się nietypowo), do tego stopnia, że diagnoza zawału w przypadku kobiet bardzo często jest mylna lub spóźniona. Co więcej, wszystkie leki sercowo-naczyniowe w przypadku kobiet mają cięższe skutki uboczne.

Badaczka dodaje: «Kobiety są bardziej narażone nie tylko na zawał, ale i na osteoporozę, uwiąd starczy i depresję. Lecz jeszcze dobrze nie wiemy dlaczego ani jak je leczyć. Zmapowaliśmy genom ludzki, wkrótce będziemy podawać leki w zależności od maleńkiego punkcika różnicy w dna (medycyna precyzyjna), lecz w niewielkim stopniu uwzględniliśmy chromosomy xx i xy, które odróżniają mężczyznę od kobiety».

Przez wieki zajmowaliśmy się tylko zdrowiem mężczyzn, którzy przynosili do domu żywność i musieli żyć dłużej. My byłyśmy ofiarami zespołu bikini: badano tylko narządy naszego układu rozrodczego: piersi, macicę, jajniki.

I jeżeli prawdą jest, że średnio życie kobiety jest o pięć lat dłuższe od życia mężczyzny, to sporo tych lat dłuższego życia znamionuje choroba i niesprawność.

Ale, pytamy panią profesor, jak to się stało, że kobiety wykluczono ze studiów klinicznych? Czy to tylko sprawa kultury? «Powiedziałabym, że przyczyny są natury praktycznej. Weźmy na przykład badania krwi: obecność cukru we krwi pacjentki należy stwierdzać przed, w trakcie, czy po miesiączkowaniu? Praca na kobietach i na samicach zwierząt doświadczalnych kosztuje więcej!».

Lecz skoro medycyna gender jest aż tak ważna, to dlaczego w przypadku przeszczepu nie dba się o to, czy dawca organu jest innej płci od osoby go otrzymującej? «Literatura na ten temat pojawiła się bardzo niedawno. Kontroluje się wielkość organów: męskie mogą okazać się zbyt duże, by można je było przeszczepić kobiecie. Nie możemy natomiast lekceważyć systemu odpornościowego. Weźmy na przykład pacjentkę, która jest matką chłopca: podczas ciąży, aby współżyć z żywą istotą rozpoznawaną przez jej organizm jako rodzaju nie żeńskiego, wytworzy on przeciwciała w obronie przeciw antygenom skodyfikowanym przez y, które po porodzie przejdą w stan życia utajonego. Taka jest cudowna fizjologia ludzka. Jeżeli tej pacjentce zostanie przeszczepiony organ dawcy płci męskiej, te przeciwciała się uaktywnią. A jeżeli pacjentka ma za sobą więcej niż jedną taką ciążę, z dziećmi płci męskiej, przeszczep staje się ryzykowny».

Czy według Pani w odmiennej reakcji na chorobę odgrywają jakąś rolę również czynniki psychologiczne? «Z pewnością społeczna rola kobiety skłania ją do opóźniania prośby o pomoc, zaś częste wizyty u lekarza medycyny ogólnej nierzadko uzależnione są od tego, że dźwiga ona problemy całej rodziny...».

Zmiennych determinujących choroby jest wiele, nie tylko różnica płci. Czy jest możliwe orientować się w tej wielości czynników? «Na pewno tak. Epidemiologia ma tę funkcję: studiowanie wielu zmiennych w szerszych populacjach badanych przez wiele lat (strategia porównań podłużnych). Niestety, w tych pracach kobiety są mało reprezentowane, a na tych pracach opierają się wyznaczające zachowania lekarza wytyczne, na których podstawie lekarze potem muszą odpowiadać przed sędziami».


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Rozpalone serca
Papież Franciszek, Kobiety wolne od uprzedzeń i dyskryminacji
Papież Franciszek, Kobieta jest harmonią świata
Papież Franciszek, Musimy walczyć, aby nie było ludzi odrzuconych
Kazimierz Szałata, Zapomniana choroba?
Zofia Świerczyńska, Nie czekaj!
Damian Wojciechowski SJ, Przeklęty internet
Lucetta Scaraffia, Trudności z definitywnym wyborem
Papież Franciszek, Zdumienie tym, czego dokonuje Bóg: "wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny" (Łk 1,49)
Pietro Bartolo, Lidia Tilotta, Nie da się przywyknąć
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła