Śp. kard. Raúl Francisco Primatesta

1 maja zmarł w Cordobie w Argentynie były arcybiskup tego miasta kard. Raúl Francisco Primatesta.

Urodził się 14 kwietnia 1919 r. w Capilla del Seńor. W 1937 r. po skończeniu niższego seminarium duchownego w La Placie został skierowany do Papieskiego Kolegium Ameryki Łacińskiej w Rzymie. Studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim i w Papieskim Instytucie Biblijnym. Uzyskał licencjaty z teologii i biblistyki. Święcenia kapłańskie przyjął w Rzymie 25 października 1942 r. W następnym roku powrócił do Argentyny, gdzie najpierw był wikarym w parafii Niepokalanego Poczęcia w Quilmes, a potem uczył łaciny i greki w niższym seminarium w La Placie. Od 1945 r. pracował w wyższym seminarium duchownym w La Placie, gdzie był wicerektorem i wykładał teologię dogmatyczną i biblistykę, a następnie został rektorem. W tym samym czasie pełnił też funkcję przewodniczącego Argentyńskiego Towarzystwa Wykładowców Biblistyki. 14 czerwca 1957 r. Pius XII mianował go biskupem pomocniczym La Platy (tyt. Tanais). 12 czerwca 1961 r. został biskupem nowej diecezji San Rafael. Jan XXIII powołał go na członka komisji przygotowawczej Soboru Watykańskiego II. 16 lutego 1965 r. został arcybiskupem Cordoby. 5 marca 1973 r. Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej.

Przez 4 kadencje był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Argentyny. Dwukrotnie, w 1982 r. i 1987 r., gościł w swej ojczyźnie Jana Pawła II. W działalności duszpasterskiej szczególną uwagę poświęcał kwestiom społecznym, był też przewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Społecznego Episkopatu Argentyny. 17 listopada 1998 r. złożył rezygnację z pełnionych funkcji.

Pogrzeb odbył się 3 maja w Cordobie. W telegramie kondolencyjnym do metropolity Cordoby abpa Carlosa José Ńáńeza Benedykt XVI napisał, że kard. Primatesta ze szczególną gorliwością wprowadzał w życie nauczanie Soboru Watykańskiego II i zabiegał o odnowę Kościoła w Argentynie.

opr. mg/mg