Seamus Heaney
Hiperborejczyk
Pamięci Zbigniewa Herberta
Gruzy świątyń. Poezja. Mówię w duchu do Zbigniewa Herberta:
Wnętrze twej czaszki - była to droga po rumowisku
Do Delf, ich via sacra, po części już via crucis,
Po części realny kamień nie przemienionych gór. Orły
Zakreślały w powietrzu ściśle wierne kopie swych orbit
Nad oblężoną świątynią boga na szczycie wzgórza;
Tylko wyrocznia wciąż jeszcze nie podlegała cenzurze.
Byłeś tutaj przybyszem z Hiperborei, Zbyszku,
Jednym z mieszkańców krainy północniejszej nawet niż wiatr,
Skąd uniósł był Apollina łabędzi zaprzęg, lecz dokąd
Bóg wracał każdej zimy. Ty - dla wszystkich, co tam mieszkali,
Byłeś jego heroldem, kiedy znowu unosił go szum
Wichru i milkła kraina, i nadzieje lata pierzchały.
To on uczył cię gry na lirze, starannego strojenia jej strun.
Przełożył Stanisław Barańczak
Copyright © by Tygodnik Powszechny
Zobacz także: |
| Adam Zagajewski, Bogusława Stanowska-Cichoń, Poeta jest spokrewniony z mistykiem
|
| Michael Harter SJ, Tydzień pierwszy
|
| Michael Harter SJ, Rozpaleni miłością. Modlitwy z jezuitami
|
| Stanisław Tasiemski OP, Znaczenie Konkursu im. Teresy Ocieszko
|
| Stanisław Tasiemski OP, Laureaci II Konkursu Artystycznego im. Teresy Ocieszko
|
| Szymon Babuchowski, Lub czasopisma ... Literackie
|
| Benedykt XVI, Św. Efrem Syryjczyk
|
| Natalia Budzyńska, "Ej do nieba nam potrzeba"
|
| Adam Suwart, Pani Iłła z Gajowej
|
| Joseph Pearce, Pisarze nawróceni (12)
|
|
|
wyślij znajomym
