Menu Główna


Papież do jezuitów: nieście pocieszenie i miłosierdzie

Źródło: KAI/mm | Data publikacji: 24.10.2016

Pierwszy w dziejach papież-jezuita przybył dziś rano do auli w której obradują jego współbracia zakonni. Podkreślił w ten sposób szczególną więź zakonu z następcą św. Piotra.

Nowy generał Towarzystwa Jezusowego, ks. Arturo Sosa podkreślił, że wystąpienie Ojca Świętego jest integralną częścią Kongregacji Generalnej, stanowiąc dla jej uczestników źródło inspiracji i rozeznania.



Franciszek wziął udział w modlitwie porannej, podczas której przypomniano holenderskiego jezuitę, ks. Franza van de Lugta, zamordowanego w syryjskim mieście Homs 7 kwietnia 2014 roku, ponieważ nie chciał opuścić oblężonego miasta. Następnie skierował obszerne przemówienie skierowane do całego Towarzystwa, w którym wezwał jezuitów, aby kontynuowali wspólną drogę, udając się na obrzeża, tam gdzie nie docierają inni. Zaznaczył, że oznacza to podejmowanie działań na rzecz zgody w świecie w obliczu napięć normalnych w świecie, w którym żyją różne osoby służące różnym misjom. Papież wspomniał o napięciach między kontemplacją a działaniem, między wiarą a sprawiedliwością, między charyzmatem a instytucją, między wspólnotą a misją.

Ojciec Święty wymienił zwłaszcza trzy obszary działania Towarzystwa Jezusowego:

• pierwsze z nich to „natarczywa prośba o pocieszenie”, niesienie pocieszenia i prawdziwej radości. Jezuici powinni podjąć posługę radości, gdyż Radosnej Nowiny nie można głosić ze smutkiem.

• Następnie Franciszek zachęcił swych współbraci, aby byli blisko ludzi cierpiących, oferując na różne sposoby i w różnych kontekstach posługę miłosierdzia.

• Ojciec Święty zachęcił do rozeznania, jak działać w jedności z Kościołem. Jezuici nie mogą być „klerykalni” lecz powinni być „kościelni” – zaznaczył. Są oni ludźmi dla innych, żyjąc pośród wszystkich narodów, próbując poruszyć serce każdego człowieka, przyczyniając się w ten sposób do budowania Kościoła, w którym wszyscy mają swoje miejsce, w którym inkulturowana jest Ewangelia i w którym każda kultura jest ewangelizowana.

Na zakończenie papież wskazał, że każdy z jezuitów i całe Towarzystwo Jezusowe zawsze muszą prosić o łaskę pocieszenia, współczucia i rozeznania.
st (KAI) / Rzym


Kalendarium

24 czerwca 2017 r.

Ważne fakty

1997 Papież Jan Paweł II wystosował do Borysa Jelcyna list wyrażający zaniepokojenie przygotowywaną w parlamencie Rosji ustawą o religiach.
1967 Encyklika pp. Pawła VI Sacerdotalis caelibatus na temat kapłańskiego celibatu.
1956 Pułkownik Nasser wybrany prezydentem Egiptu.
1950 Kanonizacja w. Marii Goretti
1917 Rosyjska flota czarnomorska rozpoczęła bunt w Sewastopolu.
1812 Napoleon przekroczył rzekę Niemen i wkroczył na terytorium Rosji.
1559 Po raz pierwszy użyto w Anglii protestanckiego elżbietańskiego Modlitewnika (Prayer Book).
1314 Robert Bruce zwyciężył Edwarda II pod Bannockburn i tym samym całkowicie usunął Anglików ze Szkocji.
1245 Papież Innocenty wysłał Jana de Plano Carpinis, franciszkanina, na dwór Wielkiego Chana w Karakorum; co doprowadziło do powstania chrześcijańskich misji w Chinach do ok. 1368.

Urodzili się

1915 Fred Hoyle, astronom angielski
1838 Jan Matejko, malarz
1542 św. Jan od Krzyża (Juan de Yepez y Alvarez)
1519 Theodore Beza, francuski reformator

Liturgia na dziś

24 czerwca 2017

XI Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie:Jr 1, 4-10
Drugie czytanie:1 P 1, 8-12
Psalm responsoryjny:Ps 71
Ewangelia:Łk 1, 5-17

uroczystość

Uroczystość narodzenia św. Jana Chrzciciela

Patroni

św. Jan Chrzciciel*, św. Bartłomiej z Farne, św. Simplicjusz z Autun, św. Ralph z Bourges.

Ewangelia
Łk 1, 5-17

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była…

Jan Paweł II:

Łaska, którą otrzymaliście w sakramencie małżeństwa, nie mija z biegiem lat. Pochodzi ona z przebitego Serca Odkupiciela, który na ołtarzu Krzyża wydał się w ofierze za Kościół, swą Oblubienicę, godząc się na śmierć, aby zbawić świat. Specyfika tej łaski wiąże się zatem z jej pochodzeniem: jest łaską miłości ofiarnej, miłości, która obdarza i przebacza; miłości bezinteresownej, która zapomina o własnym cierpieniu; miłości wiernej aż do śmierci; miłości owocującej nowym życiem. Jest to łaska prawdziwej miłości, która wszystkiemu wierzy, wszystko znosi, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma, nigdy nie ustaje, która jest większa niż wszystko inne.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Sonda

Czy przyjmujesz odwiedziny duszpasterskie?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner
Fundacji:

Partnerzy
naukowi:

Newslettery:

Partner
technologiczny: