Menu Główna


Franciszek u św. Marty: za surowością często kryje się obłuda

Źródło: KAI/mm | Data publikacji: 24.10.2016

Za surowością często kryje się podwójne życie, zniewolenie przez Prawo. Bóg natomiast obdarza wolnością, łagodnością, dobrocią – powiedział Ojciec Święty podczas porannej Eucharystii w Domu Świętej Marty. W swojej homilii papież nawiązał do czytanego dziś fragmentu Ewangelii (Łk 13,10-17), mówiącego o uzdrowieniu przez Pana Jezusa pewnej kobiety w szabat, co spowodowało oburzenie przełożonego synagogi, oskarżającego Go o naruszenie Prawa Pańskiego.

Franciszek zauważył, że nie łatwo podążać w Prawie Pańskim i jest to łaska, o którą trzeba prosić. Pan Jezus odpowiadając na te oskarżenia stwierdza: „obłudnicy”. Słowo to wypowiada wiele razy pod adresem osób oznaczających się surowością w wypełnianiu przepisów Prawa, pozbawianych wolności dzieci Bożych, niewolników Prawa. Ojciec Święty zaznaczył, że Prawo nie zostało ustanowione, aby nas zniewolić, ale wyzwolić, uczynić synami.



„Za surowością jest coś ukrytego w życiu osoby. Nie jest ona darem Bożym, w przeciwieństwie do łagodności, dobroci, życzliwości, przebaczenia. Za surowością wiele razy kryje się podwójne życie, ale także i coś chorobliwego. Jakże cierpią ludzie surowi: kiedy stają się szczerzy i zdają sobie sprawę ze swej obłudy – jakże cierpią! Nie potrafią bowiem zyskać wolności dzieci Bożych, nie wiedzą jak podążać w Prawie Pańskim i nie są szczęśliwi. Jakże cierpią! Wydają się dobrymi, ponieważ postępują zgodnie z Prawem; ale kryje się za tym coś, co nie czyni ich dobrymi: albo są źli – obłudnicy- albo są chorzy. Cierpią!” – stwierdził Ojciec Święty.

Franciszek przypominał przypowieść o synu marnotrawnym, gdzie starszy syn, który zawsze zachowywał się dobrze, oburzył się na ojca, bo z radością ponownie przyjął rozrzutnego młodszego syna, który okazał skruchę. Taka postawa ukazuje, co kryje się za pewnymi przejawami dobroci: pycha człowieka, który uważa siebie za sprawiedliwego - zauważył papież.

„Młodszy syn wiedział, że miał ojca, a w najciemniejszej chwili swego życia udał się do ojca. Natomiast straszy wiedział o ojcu tylko tyle, że miał władzę, ale nigdy nie odczuł, że był ojcem. Był człowiekiem surowym: przestrzegał ściśle Prawa. Młodszy syn porzucił Prawo, wyruszył w drogę bez Prawa, wbrew Prawu, ale w pewnym momencie pomyślał o ojcu i powrócił, otrzymał przebaczenie. Nie łatwo iść drogą Prawa Pańskiego nie popadając w surowość” – powiedział Ojciec Święty.

Franciszek zakończył swoją homilię następującą modlitwą:

„Módlmy się do Pana, módlmy się za naszych braci i siostry, którzy są przekonani, że przestrzeganie Prawa Pańskiego oznacza stawanie się surowymi. Niech Pan pozwoli im poczuć, że On jest naszym Ojcem i że ma On upodobanie w miłosierdziu, czułości, dobroci, łagodności, pokorze. I nauczy nas wszystkich podążania drogą Prawa Pańskiego z tymi postawami”.
st (KAI) / Watykan


Kalendarium

23 kwietnia 2017 r.

Ważne fakty

1984 W Waszyngtonie Margaret Heckler ogłosiła odkrycie wirusa AIDS.
1935 Podpisana została Konstytucja Kwietniowa
1632 Zmarł król Zygmunt III Waza
1616 Zmarł William Shakespeare
997 Męczeńska mierć św. Wojciecha

Urodzili się

1891 Sergiusz Prokofiew, kompozytor
1858 Max Planck, fizyk niemiecki
1813 Antoine Frederic Ozanam, jeden z najwybitniejszych katolickich działaczy społecznych XIX w.
1775 J M W Turner, malarz angielski
1564 William Shakespeare, dramatopisarz i poeta angielski

Liturgia na dziś

23 kwietnia 2017

II Tydzień Wielkanocny

Pierwsze czytanie:Dz 2, 42-47
Drugie czytanie:1 P 1, 3-9
Psalm responsoryjny:Ps 118
Ewangelia:J 20, 19-31

Druga Niedziela Wielkanocna czyli Miłosierdzia Bożego

Patroni

św. Jerzy, św. Gerard z Toul, św. Ibar, św. Wojciech (Adalbert) z Pragi, bp i męcz.*, i święci Feliks, Fortunatus, i Achilleus.

Ewangelia
J 20, 19-31

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do…

Jan Paweł II:

Sprawowania władzy w Kościele nie można postrzegać jako czegoś nieosobowego i biurokratycznego, właśnie dlatego, że chodzi o autorytet rodzący się ze świadectwa. We wszystkim, co mówi i czyni biskup, musi objawiać się autorytet słowa i działania Chrystusa. Gdyby zabrakło wiarygodności świętości życia biskupa, czyli jego świadectwa wiary, nadziei i miłości, jego władza z trudem mogłaby być przyjmowana ze strony Ludu Bożego jako ukazywanie obecności Chrystusa działającego w samym Kościele.

Rozwijaj z nami największy portal katolicki Opoka.org.pl

Sonda

Czy przyjmujesz odwiedziny duszpasterskie?

Tak Nie Zobacz wyniki

Partner
Fundacji:

Partnerzy
naukowi:

Newslettery:

Partner
technologiczny: