Godne przyjęcie sakramentu

Św. Paweł mówi, że kto przyjmuje sakrament niegodnie, nie tylko nie dostępuje łaski, ale ściąga na siebie wyrok (por. 1 Kor 11, 27-29). Co należy uczynić, aby sakrament przyjąć godnie?

Do godnego i owocnego przyjęcia sakramentu potrzeba ze strony przyjmującego żywej wiary i wynikającej z niej gotowości (dyspozycji) do przyjęcia łaski sakramentalnej. Stąd do przyjęcia sakramentów trzeba się należycie przygotować: przez skupienie, modlitwę, pokutę. Jeśli tej dyspozycji brak, to do ważnego przyjęcia sakramentu potrzeba w każdym razie intencji jego przyjęcia. Nie ma więc ważnego sakramentu, tam gdzie istnieje przymus fizyczny i psychiczny. Ma to szczególne znaczenie, gdy chodzi o ważność święceń kapłańskich czy małżeństwa. Natomiast o samej tylko ważności (a nie: godziwości) przyjęcia sakramentu nie decyduje osobista świętość i prawowierność przyjmującego; wyjątkiem jest tu tylko sakrament pokuty. A zatem nawet niekatolik, jeśli tylko jest ochrzczony, może przyjąć ważnie sakrament małżeństwa, a człowiek niegodny może być wyświęcony, jeżeli obaj nie wykluczają pozytywnie przyjęcia sakramentu lub nie odrzucają wprost jego istotnych treści. Widzimy więc, że sakramenty nie są aktami magicznymi lub mechanicznymi, ale sakramentami wiary. Trzeba się do nich przygotować życiem codziennym i muszą one działać w codziennej „liturgii świata”, w uświęcaniu naszej codzienności.

opr. mg/mg