Józef Marecki OFMCap

Zakony w Polsce

Instytuty życia konsekrowanego
Instytuty i Zgromadzenia zakonne
Instytuty świeckie
Wspólnoty Życia Apostolskiego

Uwaga: redakcja Opoki wybrała z książki fragmenty prezentujące zakony męskie mniej znane lub już nieistniejące. Wersja papierowa zawiera informacje na temat wszystkich 92 instytutów męskich i 187 żeńskich wspomnianych we Wstępie

Bracia Dobrzyńscy

Fratres Milites Christi de Dobrzyń, Fratres Milites Christi de Prussia

Zakon, zwany również Kawalerami Jezusa Chrystusa, zorganizował bp pruski Chrystian przed 1228 r. Książę Konrad I Mazowiecki nadał im w posiadanie część ziemi dobrzyńskiej. Zakon zatwierdził papież Grzegorz IX w 1228 r. W siedem lat później, z powodu małej liczby, połączyli się z krzyżakami, na co zezwalał dokument papieski. Część braci dobrzyńskich osiedliła się w 1237 roku w Drohiczynie, gdzie przetrwali tylko kilka lat. W okresie największego rozwoju Zakon liczył 35 rycerzy. Był to jedyny zakon rycerski, który powstał i ukształtował się na ziemiach polskich.

Celem braci dobrzyńskich było zbrojne wsparcie misji cysterskiej prowadzonej w Prusach w pierwszej połowie XIII wieku oraz obrona ziemi dobrzyńskiej i granic Mazowsza przed napadami pogańskich Prusów. Ideę tę wyrażał ich znak noszony na białych płaszczach narzuconych na zbroję: wzniesiony ku górze czerwony miecz i tego samego koloru gwiazda symbolizująca objawienie Jezusa poganom. Przepisy zakonne braci dobrzyńskich były opracowane na podstawie przepisów kawalerów mieczowych oraz Reguły templariuszy.

opr. mg/mg